Elgeta, Joxean Agirre

Kontatzeko moduak argi berriz janzten ditu eleberrian zehar ageri diren ezpalak: deserrotzea, bakardadea patu gisa, amodioaren kondena, gure arbasoek bizi izandako munduaren galera, artearen balorea gizarte mota horretan, keinurik gabeko gizartearen mututasuna, Euskal Herria gartzela gisa, amodio-objektuaren definizioa, emakumeen kategorizazioa, gizakion gora nahia, amodiozko errenuntzia, gure aiton-amonen munduaren krudela, desioa, bazterketa, galtzaileen duintasuna, amodioaren esanahia eta abar eta abar... Baina horiek irakurleak aurkitu beharko ditu, nik hona ailegaturik eleberriaren nire definizioa baino ez diot emanen: Joxan Agirrek idatzi eta Mikel Laboak kantaturiko bolero zoragarria.

Juanjo Olasagarre
("Hegats", 1999-10)

31 baioneta, Aitziber Etxeberria

Nobela entretenigarria da; arazo handirik sortzen ez duen horietakoa. Ezagunak diren kontuen artean ezezagunak zaizkigunak tartekatzeak irudimena lerroz lerro eramaten du, gehiegi desbideratu gabe, hegan jarri gabe. Grazia du testuak, arintasuna dario; eta, jeneroko eleberria denez, misterioa argitzea da testuaren helburua, baina ez bat-batean, poliki-poliki baizik, suspenseari ahalik eta luzeen eutsiz. Amaiera arte ez du irakurleak jakingo zer dagoen ezkutatuta, baina amaiera baino lehenago argituz joango dira zenbait sekretu, pertsonaiekin zerikusia dutenak.

Felipe Juaristi
("El Diario Vasco", 2007-06-08)

Kontatzeko manera xinplea oso lortua dago eta xinpletasun hori ez da kasualitatezkoa. Modu honetan idatzitako prosa hau jostailuz beteta dator bai hizkuntza aldetik nola gaia aldetik ere.

Mikel Hernandez Abaitua
("Susa", 1982-01)

Ederberak xerbeldurik,

ardoa bailuten,

luze itotako Ondaurtz minak

eztanda zegien... Nork bere barnen

nabaria, mintzoz dute jazten.

(«Muno Txiki».
Xabier Lizardi, 1933)

Ez bekida ahotik

hitz gaiztorik eror,

ez bedi nere esanik

inorentzat galkor.

 

Ta zuk, euskera eder,

mintzo zahar joria,

barkatuko ahal didazu

nire ausardia...

 

Oroitzapen maiteenen

ontzia, zere urrez

landu nahi baitut... Landu,

nire esku baldarrez!

(«Gora Dei».
Xabier Lizardi, 1933)

Zarauzko idazleak, bertan jaioak eta bertakotuak. Denak sortzaile. Denek zor diote, ordea, zer edo zer Zarautzi: leku hura, hitz hauxe, giro bat... Zarautz Euskalerri, Lizardirenean baino handiago eta ederrago. Ondaurtz? Adurtzon!

Denek zor diote zer edo zer Zarautzi, Zarautzek zor die horrenbeste.

 

Asko dira Zarauzko idazleak, hemen ageri direnak baino gehiago.

Sortzaileen artean ere bai baita apaltasunik, batzuek ez dute azaldu nahi izan, ez dutelako beren burua idazletzat. Webgune hau literatura lantzen duten idazleei eskainia izaki, ez dira hemen ageri gai zientifikoak eta gizartekoak landu dituztenak.

 

Gure esker ona azaldu nahi diegu idazleei eta argitaletxeei, webgune hau osatzeko eman dizkiguten erraztasunengatik.

Garapena: Dijitalidadea SL